الرواة ، 1 / 383 ؛ سير اعلام النبلاء ، 6 / 226 ؛ الطبقات الكبرى ، ابن سعد ، 6 / 342 ؛ ميزان الاعتدال ، 2 / 224 . تفسير ابى بصير ، ابو بصير يحيى ( م 148 يا 150 ق ) فرزند ابو القاسم اسدى نام پدرش را به اختلاف نقل كرده‌اند . شيخ طوسى در الفهرست يحيى بن القاسم ذكر نموده و در رجال خود يحيى بن ابى القاسم . حديث و تفسير را از حضرت ابى جعفر محمد الباقر و امام جعفر الصادق عليهما السلام اخذ كرد . كشى در رجال خود در شرح حال او به نقل از محمد بن مسعود مىنويسد كه از على بن حسن بن فضّال دربارهء او سؤال كردم گفت كه از هم‌پيمانان بنى اسد بود . سپس مجددا سؤال كردم آيا متهم به غلو بود ؟ گفت : خير . وى داراى تفسير قرآن است . سيد حسن صدر در تأسيس الشيعه مىنويسد اجماع بر توثيق اوست و تقدم وى در فقه است . وى داراى كتابى است در تفسير قرآن . احتمالا با ابو بصير فرزند قاسم كه اسناد بيش از 275 روايت به او منتهى مىگردد يكى است و روايات او در كتب اربعه ضبط است . منابع : الاختيار ، شيخ مفيد ، 83 ؛ تأسيس الشيعة ، 327 ؛ تفسير فرات كوفى ، 417 ؛ الذريعة ، 4 / 251 ؛ جامع الرواة ، 2 / 324 ؛ رجال ، ابن داوود ، 371 ؛ رجال ، علامه حلى ، 264 ؛ رجال ، شيخ طوسى ، 140 - 333 ؛ رجال ، كشى ، 402 ؛ رجال ، نجاشى ، 2 / 411 ؛ الشيعه و فنون الاسلام ، 61 ؛ الفهرست ، شيخ طوسى ، 362 ؛ معجم رجال الحديث ، 20 - 28 ؛ مفسران شيعه ، 67 ؛ تفسير القمى ، 1 / 28 . تفسير ( هاى ) مقاتل بن سليمان ، اثر ابو الحسن مقاتل بن سليمان بن يزيد بلخى خراسانى ( م 150 ق ) ، از اصحاب امام محمد باقر ( ع ) و امام جعفر صادق ( ع ) و با يك واسطه از طريق ضحاك بن مزاحم از ابن عباس روايت كرده است . شافعى گفته است همهء مردم در تفسير نيازمند به مقاتل هستند . از او آثار قرآن پژوهى متعددى باقىمانده است . از جمله كتابى در زمينهء متشابهات قرآن ( نسخهء مكتوب به سال 586 ق در كتابخانهء را قم اين سطور در قزوين ) . كتابى در وجوه و